Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Łupież pstry

Łupież pstry to powierzchniowe zakażenie skóry grzybem drożdżopodobnym z gatunku Pityrosporum furfur. Zaróżowione lub żółtobrunatne plamy zlokalizowane są najczęściej na klatce piersiowej i tułowiu, rzadko na twarzy i owłosionej skórze głowy.

Do największej liczby zakażeń dochodzi w saunie, na solarium i na basenie, ale zmiany mogą rozwinąć się też na skutek bezpośredniego kontaktu z osobą chorą lub z jej przedmiotami użytku codziennego (pościel, bielizna, ręczniki).

Rozwojowi grzybów służą przede wszystkim miejsca ciepłe i wilgotne, toteż infekcji sprzyja, obok obniżonej odporności, noszenie sztucznej, nieprzewiewnej odzieży i nadmierne pocenie się. Zmiany pojawiają się raczej po okresie dojrzewania płciowego, czemu sprzyja zwiększona aktywność gruczołów łojowych.

Objawy

  • różowe lub żółtobrunatne plamki, występujące często w skupiskach i zlewające się w większe zmiany;
  • zmiany obejmują klatkę piersiową, tułów, szyję i owłosioną skórę głowy;
  • drobne, otrębiaste złuszczanie się zmian;
  • miejsca chorobowo zmienione nie ulegają opaleniu pod wpływem promieni słonecznych, tworząc białe ogniska w obrębie zdrowe, opalonej skóry.

Leczenie

Zmiany są widoczne i najczęściej lekarz od razu stawia poprawną diagnozę. Do dyspozycji ma jednak procedury, które mogą potwierdzić rozpoznanie, w tym test z użyciem lampy Wooda, w której plamki wykazują fluorescencję na kolor ceglasty lub łososiowy.

Podobnie jak w przypadku wszystkich chorób zakaźnych i innych odmian łupieżu, oprócz opieki specjalisty konieczna jest konsekwencja w stosowaniu się do zaleceń lekarskich i pieczołowite przestrzeganie zasad higieny.

Leczenie zlecone przez dermatologa opiera się środkach przeciwgrzybiczych w postaci kremów, maści, płynów i szamponów zawierających m.in. klotrimazol, ketokonazol i flukonazol.

W przypadku zmian wyjątkowo opornych na leczenie miejscowe, lekarz może przepisać środki doustne. Kuracja nie jest jednak gwarancją, że zmiany ponownie się nie pojawią. Łupież pstry ma tendencję do nawracania i u 80% pacjentów dochodzi do ponownego zakażenia, z czym wiąże się konieczność działań profilaktycznych.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość