Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Mięta pieprzowa

Mięta jest jednym z najbardziej popularnych ziół w domowej apteczce. Używana już była w starożytnych Chinach i Egipcie. Zaparzamy ją najczęściej przy problemach żołądkowych.

Charakterystyka

W Polsce występuje kilka dziko rosnących gatunków mięty, jednak do celów leczniczych nadaje się tylko mięta pieprzowa. Jest ona często mylona z dziko rosnącą. Różnicę możemy rozpoznać po smaku liści - mięta pieprzowa ma smak chłodzący, a dzika szczypiący.

Liście i łodygi mięty pieprzowej są ciemnozielone, na dolnej stronie czerwonawofioletowe, kwiaty drobne, fioletowe. Jest rośliną wieloletnią, ale powinna być przesadzana co 4 lata na nowe miejsce. Miętę należy uprawiać na stanowiskach słonecznych, otwartych, na glebie żyznej i wilgotnej, bogatej w próchnicę i wapń.

Okres zbiorów

W drugiej połowie czerwca, gdy tylko ukażą się pąki kwiatowe, przystępujemy do zbioru liści. Po odrośnięciu rośliny zbiór powtarzamy. Zioło nalezy zbierać w dzień pogodny - roślinę ścinamy, pozostawiając 5cm pęd na ziemią. Surowiec nalezy suszyć w miejscu ocienionym, możliwie szybko i przy dużym przepływie powietrza. Suche liście przechowujemy w szczelnych naczyniach.

Działanie

Mięta jest najbardziej wszechstronnym i najczęściej używanym zielem. Główny składnik leczniczo-czynny surowca, to olejek lotny, poza tym występują garbniki, kwasy organiczne i inne. Pobudza czynność trawienną żołądka, działa wiatropędnie, żółciopędnie, odkażająco, miejscowo słabo znieczulająco. Listki mięty dodawane są do różnych potraw jako środek poprawiający smak i zapach.

Zastosowanie

Miętę możemy stosować wewnętrznie i zewnętrznie.

  • Wewnętrznie - w zaburzeniach trawienia, braku apetytu, skurczach żołądka, kolce jelitowej, chorobach wątroby i dróg żółciowych

  • Zewnętrznie - do płukania lub okładów w stanach zapalnych jamy ustnej, w zapaleniu okostnej, w bólach ucha, przy obrzękach i owrzodzeniach.

Mięta używana jest też w przemyśle spożywczym do wyrobów cukierniczych, likierów jak też w chemicznym i przemyśle kosmetycznym.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość