Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Nagietek lekarski

Nagietek jest rośliną ozdobną, którą możemy uprawiać w ogrodach lub też spotykamy na dziko. Jest rośliną jednoroczną, rozmnażaną przez wysiew.

Charakterystyka

Nagietek wysiewamy na przełomie marca i kwietnia, zasypując nasiona na głębokość 1-1,5 cm. Roślina nie ma większych wymagań co do jakości gleby i udaje się również na ziemi piaszczystej, ale wymaga stanowiska słonecznego.

Kwiaty zbiera się w czasie pełnego rozkwitu, podczas suchej i słonecznej pogody. Zrywamy całe kwiaty, z których następnie wyskubuje się pojedyncze płatki. Rozkładamy je cienką warstwą i suszymy w cieniu, bo na słońcu tracą barwę. Surowcem leczniczym mogą być tylko kwiaty o silnym, pomarańczowym zabarwieniu. Kwiaty blade są bezużyteczne.

Właściwości

Surowcem leczniczym kwiaty bez kielicha. Płatki nagietka są źródłem olejku lotnego, flawonoidów, karotenoidów, alkoholi trójterpenowych, śluzu, związków żywicznych, goryczy, kwasu jabłkowego. Mają działanie przeciwzapalne, przyspieszają gojenie się ran, działają też przeciwskurczowo.

Do użytku zewnętrznego wykorzystywany jest przy trudno gojących się ranach, nawet ropnych, oparzeniach, odmrożeniach, wykwitach skórnych, liszajach, stłuczeniach, na miejsca ukąszenia owadów, w stanach zapalnych błon śluzowych jamy ustnej, pochwy, zapaleniu spojówek.

Wewnętrznie - jako napar w stanach skurczowych i zapalnych przewodu pokarmowego, w owrzodzeniach żołądka i jelit, przy nie regularnych miesiączkach.

Płatki nagietka wykorzystuje się również w kuchni - jako przyprawę, do zabarwiania masła, sera, ryżu itp.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. dd (Gość)

    coś mało piszecie