Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Nie taki pająk straszny

Maleńki pajączek wcale nie wygląda niewinnie w oczach arachnofobika. Badania sugerują wręcz, że im bardziej przerażają nas te w większości niegroźne stawonogi, tym większe wydają się obserwującemu.

Naukowcy z Uniwersytetu Stanowego Ohio przeprowadzili 2-miesięczne badanie z udziałem 57 osób cierpiących na arachnofobię. W trakcie 3 odrębnych sesji, uczestnicy mieli ocenić rozmiar 5 żywych tarantuli, co było zresztą częścią terapii, jaka podjęli w celu pokonania strachu.

Przy każdym kontakcie z pająkiem, uczestnicy stawali przy terrarium i dotykali pajęczaka długim wskaźnikiem, a następnie wypełniali ankiety dotyczące towarzyszących doświadczeniu emocji i symptomów paniki. W ramach badania mieli również narysować linię odpowiadającą długości tarantuli, którą właśnie zobaczyli.

Okazało się, że osoby z najbardziej rozwiniętą fobią, miały największe skłonności do wyolbrzymiania rozmiarów i często rysowały linie, które były nawet 3 razy dłuższe niż rzeczywisty rozmiar pająka.

Autor badania, profesor psychologii Michael Vasey, tłumaczy, że fobie odzwierciedlają zaburzoną percepcję, która rodzi wyolbrzymiony strach. Innymi słowy, strach sprawia, że pająk wydaje się większy, co pogłębia nasz strach i sprawia, że „agresor” wygląda na jeszcze większego. Takim go zapamiętujemy, dlatego strach utrwala się i błędne koło toczy się dalej.

Vasey podkreśla, że osoba panicznie bojąca się pająków postrzega je nie tylko jako większe, ale również znacznie niebezpieczniejsze, lub spodziewa się, że kontakt z nimi będzie przerażający. Te przekonania są podtrzymywane z tego względu, że arachnofobicy unikają wszelkich kontaktów z pająkami i w pewnym sensie osłaniają się przed prawdą. A prawda jest taka, że większość pająków jest zupełnie łagodna.

Podobnie dzieje się zresztą w przypadku strachu przed wężami, igłami czy lękiem wysokości. W każdym przypadku obiekt fobiczny wydaje się większy niż w rzeczywistości. Dobra wiadomość jest jednak taka, że wielu z uczestników badania przy pomocy terapii ekspozycyjnej zdołało pokonać swój lęk w zaskakująco krótkim czasie (nawet w ciągu 2 godzin).

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość