Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Niewydolność nerek

Niewydolność nerek to upośledzenie funkcji fizjologicznych nerek, polegające na utracie zdolności do oczyszczania organizmu z toksycznych produktów przemiany materii, wydalania wody oraz kontroli równowagi wewnątrzustrojowej. Rozróżnia się dwie główne postacie choroby:

  • Ostra niewydolność nerek – do zaburzeń dochodzi nagle, w wyniku zmniejszenia przepływu krwi przez nerki, uszkodzenie miąższu nerek lub zablokowania odpływu moczu z nerek. Głównym objawem jest wyraźne zmniejszenie objętości oddawanego moczu, któremu mogą towarzyszyć wymioty, biegunki, osłabienie, zaburzenia koncentracji i bóle głowy.
  • Przewlekła niewydolność nerek – rozwija się powoli, jako następstwo zatruć, przebytych chorób nerek uszkadzających kłębuszki nerkowe lub kanaliki, chorób metabolicznych, wad wrodzonych i zakażeń układu moczowego oraz długotrwałej kamicy nerkowej. Podstawowe objawy to osłabienie, brak apetytu, słodko-mdława woń z ust, świąd skóry, niedokrwistość, zakwaszeniem organizmu, bóle kostne, a w skrajnych postaciach - śpiączka mocznicowa.

W zależności od przyczyn niewydolności nerek i rozwoju choroby, stosuje się leczenie farmakologiczne i zabiegowe. W zaawansowanym stadium, wyraźna zmiana objętości wydalanego moczu powoduje narastanie objawów mocznicowego zatrucia organizmu, które jest bezpośrednim zagrożeniem życia. Jako leczenie nerkozastępcze stosuje się hemodializę, dializę otrzewnową i przeszczep nerki.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość