Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Osteoporoza

Osteoporoza to zespół objawów chorobowych wynikających z osłabienia układu kostnego człowieka. Charakterystyczny dla schorzenia ubytek masy kostnej i upośledzenie struktury przestrzennej kości wiąże się ze zwiększoną podatnością na złamania zarówno kości długich, jak i trzonów kręgowych.

Na osteoporozę bardzo często chorują kobiety w wieku menopauzalnym, ale łamliwość kości może pojawić się też w przebiegu mukowiscydozy i jest charakterystyczna dla wieku starczego. Wśród czynników ryzyka wymienia się uwarunkowania genetyczne, szczupłą budowę ciała, zaburzenia hormonalne, nikotynizm, niedobór witaminy D, niską aktywność fizyczną, długotrwałe unieruchomienie i przyjmowanie niektórych leków.

Tempo utraty masy kostnej może wynieść nawet do 5% w skali roku, w związku z czym do złamań może dojść nawet podczas wykonywania codziennych czynności lub na skutek obiektywnie niegroźnych urazów.

Objawy osteoporozy

W związku z tym, że osteoporoza w początkowej fazie rozwija się bezobjawowo, a jej występowanie błędnie przypisuje się wyłącznie osobom starszym, wielu chorych nie uświadamia sobie nawet jej istnienia.

Kontakt z lekarzem następuje dopiero wówczas, gdy dochodzi do niepokojących złamań, a wtedy leczenie jest znacznie utrudnione. Objawy, które znacznie wcześniej powinny zwrócić naszą uwagę to:

  • bóle kości długich pod wpływem obciążenia,
  • przewlekłe bóle w odcinku piersiowym i krzyżowym kręgosłupa,
  • kifoza piersiowa (wygięcie kręgosłupa potocznie zwane garbem),
  • złamania kości przy niewielkich urazach (zwłaszcza trzonów kręgów, części bliższej kości udowej oraz końca dalszego kości promieniowej).

Diagnostyka i leczenie osteoporozy

Rozpoznania osteoporozy dokonuje się na podstawie badania densytometrycznego, które określa gęstość mineralną kości i bywa uzupełniane biopsją kości oraz laboratoryjnym oznaczeniem poziomów wapnia i fosforu.

Podjęte leczenie ma skupiać się na zapobieganiu złamaniom poprzez zwiększenie masy kostnej, zapobieganie dalszym ubytkom i wzmocnienie wewnętrznej struktury kości. W tym celu stosuje się m.in. bisfosfoniany, fluorki, kalcytoniny, preparaty wapnia i witaminy D oraz hormonalną terapię zastępczą.

Farmakoterapię wspomaga się działaniami fizjoterapeutycznymi, które łagodzą ból, kształtują siłę mięśniową i przywracają ruchomość w stawach. Jeśli osteoporoza prowadzi do złamań kompresyjnych kręgosłupa, powszechnie stosowaną metodą leczenia jest wertebroplastyka, polegająca na wstrzyknięciu cementu kostnego do trzonu złamanego kręgu.

Profilaktyka

Podstawą profilaktyki, nie tylko u osób genetycznie obciążonych ryzykiem osteoporozy, jest właściwie zbilansowana, racjonalna dieta, z naciskiem na roślinne źródła wapnia (kapusta włoska, brokuły, migdały, suszone figi, tofu, kiełki).

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość