Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Przyczyny depresji

Depresja jest zaburzeniem psychicznym, które nie dotyczy tylko wąskiej grupy osób, mających określone predyspozycje fizyczne i psychiczne. Niestety, każdy z nas może zachorować, choć w każdym przypadku przyczyny takiego stanu zdrowia mogą być zupełnie odmienne.

Generalnie, można powiedzieć, że depresja pojawia się na skutek urazów psychicznych, których na ogół nie brak w życiu człowieka. Mowa tu o śmierci czy odejściu bliskich osób, utracie pracy i środków do życia, utracie majątku, stresujących wydarzeniach, kłopotach rodzinnych i zawodowych. W takich przypadkach lekarze – psychiatrzy mówią najczęściej o przyczynach psychologicznych wystąpienia depresji, ale nie są one jedyne. Przyczynami depresji są wszelkie zaburzenia procesów biochemicznych, psychicznych, a nawet społecznych w rozwoju człowieka.

Zaburzenia neuroprzekaźników

Bez względu na rodzaj depresji, w mózgu pacjenta zawsze następują zakłócenia aktywności substancji chemicznych nazywanych neuroprzekaźnikami lub mediatorami, dzięki którym komunikują się ze sobą poszczególne komórki nerwowe. Od tychże substancji chemicznych zależne jest właściwe funkcjonowanie naszego mózgu. Nawet minimalna zmiana w poziomie neuroprzekaźników może stać się przyczyną depresji, bądź też spowoduje powstanie pewnych predyspozycji do zaburzeń depresyjnych w przyszłości.

Najważniejszymi neuroprzekaźnikami są:

  • Serotonina - jest hormonem żołądka i kontroluje nastrój oraz stany świadomości; działa jednocześnie przeciwdepresyjnie.

  • Noradrenalina - ta pokrewna adrenaliny wydzielana jest przez komórki nerwowe; warto zaznaczyć, że popularnie jest ona nazywana hormonem „walcz lub uciekaj”.

  • Dopamina - jest substancją podobną do hormonów; jeśli brakuje jej w organizmie ludzkim, albo wręcz przeciwnie, jest jej za dużo, ryzyko rozwinięcia się schizofrenii, choroby Parkinsona i depresji jest dużo większe.

Lekarze twierdzą, że za centrum nastroju należy uważać zespoły różnych neuronów w ludzkim mózgu. Z nastrojem jest zatem ściśle związane funkcjonowanie neuroprzekaźników. Mediatory w sposób zsynchronizowany pomagają w bieżącej kontroli nastroju, wspomagając przekaźnictwo w neuronach.

Gdy praca neuroprzekaźników zostaje zaburzona, pojawia się depresja, choć trudno określić, dlaczego właściwie tak się dzieje.

Przyczyny endogenne

Są przypadki, w których depresja pojawia się bez konkretnej, możliwej do jednoznacznego określenia przyczyny. Wówczas mówi się o depresji endogennej, pojawiającej się w przebiegu tzw. zaburzeń afektywnych, związanych z naszym nastrojem. Lekarze nie są zgodni co do tego, jaka jest przyczyna depresji endogennej. Człowiek po prostu się z nią rodzi i jedynym wyjściem z zaburzenia jest długotrwałe leczenie.

Przyczyny psychologiczne

Najczęściej, w obrębie przyczyn psychologicznych, które wywołują powstanie depresji, wymienia się utratę poczucia własnej wartości. Jest to związane z kompleksami, które mogą być spowodowane wyglądem człowieka, wynikami osiąganymi w pracy lub w szkole, zajmowanym miejscem w hierarchii naszej grupy społecznej itp.

Zupełnie odmienną psychologiczną przyczyną depresji może być przesadnie negatywne, pesymistyczne postrzeganie świata i relacji zachodzących między ludźmi. Jeśli osoba o negatywnym nastawieniu nie może osiągnąć wyznaczonego celu, może dojść do wniosku, że zawsze będzie odnosić porażki, niezależnie od tego, czego się podejmie.

Do depresji może też doprowadzić poczucie winy, strach przed porzuceniem, czy odrzuceniem, wewnętrzna złość, czyli wszelkie emocje, które nie znajdą ujścia w inny sposób. Nagromadzenie negatywnych uczuć w psychice człowieka może wywołać depresję.

Przyczyny społeczne

Oprócz jawnie biologicznych przyczyn wystąpienia depresji – obniżania poziomu serotoniny, noradrenaliny i dopaminy w mózgu, również przyczyny społeczne przyczyniają się, albo są głównym z powodów wystąpienia zaburzeń depresyjnych. Do przyczyn o podłożu społecznym, które powodują depresję, zalicza się:

  • życie w izolacji,

  • samotność,

  • kłopoty finansowe,

  • śmierć bliskich,

  • rozwód i zerwanie związków,

  • kłopoty osobiste, w tym małżeńskie,

  • przemoc seksualna, emocjonalna lub fizyczna,

  • operacja lub poród,

  • bezrobocie,

  • udział w katastrofie,

  • przebywanie w wojsku lub na polu walki.

Przyczyny somatyczne

Inną grupą powodów, dla których pojawia się depresja, są choroby somatyczne lub też przewlekłe dolegliwości cielesne. Im cięższa i bardziej dotkliwa w skutkach jest choroba, tym ryzyko wystąpienia depresji większe. Nie wystąpi ona raczej przy grypie, ale już przy długotrwałym leczeniu nowotworu istnieje ogromne niebezpieczeństwo pojawienia się zaburzeń psychicznych na tle depresyjnym.

Najczęściej do chorób będących przyczyną depresji, zalicza się:

  • choroby dotyczące układu krążenia,

  • choroby neurologiczne,

  • zaburzenia hormonalne,

  • infekcje,

  • przewlekłe dolegliwości bólowe.

Wiele z wymienionych chorób może spowodować poważne zakłócenia w normalnej pracy mózgu i w efekcie wystąpienie stanów depresyjnych.

Przyczyny fizjologiczne

Istnieje także grupa czynników fizjologicznych wywołujących depresję, takich jak słabe wydzielanie hormonu tarczycy. Choroba ta określana jest jako niedoczynność tarczycy i wpływa na powstanie złego nastroju i braku energii.

Kolejną dolegliwością tego rodzaju jest anemia, związana przede wszystkim z niedoborem żelaza i hemoglobiny w krwi.

Do rzadszych przyczyn zalicza się guzy mózgu, raka trzustki, stwardnienie rozsiane, udar, grypę, zapalenie mózgu, czy nawet zwyczajne przeziębienie. Kiedy mamy katar i kaszel, albo gorączkę, nasz nastrój w naturalny sposób może się obniżyć, z uwagi na zachwianie procesów chemicznych w mózgu.

Dowiedziono, że stosowanie niektórych leków może powodować takie działanie uboczne, jak depresja. Do leków tych zalicza się Valium, tabletki nasenne, jak i różnorodne środki uspokajające. Powodują one powstanie zaburzeń depresyjnych, jeśli są stosowane przez dłuższy okres czasu.

Odrębne przyczyny depresji

Powyższe czynniki odgrywają największą rolę przy określaniu przyczyn występowania depresji, ale jak można się domyślić, nie są to jedyne powody, dla których zaburzenie psychiczne tego typu może wystąpić. Lekarze nie są w stanie zgłębić ludzkiej psychiki i podać jednoznacznie, co powoduje depresję. Tak jest m.in. w przypadku szczególnej odmiany depresji, mianowicie depresji poporodowej.

U źródła depresji poporodowej może leżeć wiele przyczyn, które dotychczas nie zostały jeszcze wymienione. Jedną z nich jest zachodząca w ciele kobiety gwałtowna zmiana poziomu hormonów – estrogenu i progesteronu, która może spowodować prawdziwe spustoszenie w emocjach kobiet, szczególnie tych, które mają predyspozycje do powstania depresji.

Młoda matka może odczuwać niewyobrażalny stres, lęk i obawy związane z nagłą, bardzo dużą odpowiedzialnością za nowe życie. Uważane jest to za czynnik wpływający na pojawienie się zaburzenia depresyjnego u około 15% kobiet, w okresie od 3 do 6 miesięcy po porodzie. Zdecydowanie najbardziej narażone na depresję są kobiety, które poroniły, albo których dzieci zmarły od razu po porodzie.

Poprawne stwierdzenie przyczyn leżących u podstaw depresji ma ogromny wpływ na postępowanie i skuteczność leczenia, nie jest to jednak łatwe zadanie. Wymienione przyczyny depresji mogą zachodzić na siebie, co oznacza, że czynnikom biologicznym, tj. endogennym, mogą towarzyszyć czynniki psychologiczne lub somatyczne. Osoby zgłaszające się do specjalisty muszą zdawać sobie sprawę z wagi pełnych i szczerych odpowiedzi w trakcie wywiadu lekarskiego.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. Katarzyna (Gość)

    Fajny artykuł , ale napisany przez kogo ?? ? nie wiadomo