Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Rak szyjki macicy

Rak szyjki macicy to nowotwór złośliwy rozwijający się na skutek zakażenia wirusem HPV (typy 16 i 18 są odpowiedzialne za około 70% przypadków). Choroba rozwija się wraz z postępującym uszkodzeniem komórek nabłonka, które zaczynają się dzielić i gromadzić w jednym miejscu.

Stan ten zwany jest wewnątrznabłonkową neoplazją szyjki macicy i sam w sobie nie jest niebezpieczny, ale może przekształcić się w raka inwazyjnego i zaatakować inne narządy. Wczesne wykrycie zmian przedrakowych w trakcie rutynowego badania cytologicznego jest gwarancją całkowitego zatrzymania procesu nowotworowego, dlatego tak istotne są regularne badania ginekologiczne

Czynniki ryzyka

Co roku około 3500 Polek dowiaduje się, że ma raka szyjki macicy; ponad połowa z nich umiera w skutek zbyt późnego wykrycia. Czynniki zwiększające ryzyko rozwinięcia się raka szyjki macicy to:

  • wiek – choroba pojawia się zwykle między czterdziestym a sześćdziesiątym rokiem życia, choć zmiany przedrakowe wykrywa się już kilkanaście lat wcześniej,
  • wczesne rozpoczęcie współżycia seksualnego, duża aktywność seksualna i częste zmienianie partnerów seksualnych,
  • wczesne zajście w pierwszą ciążę,
  • liczne ciąże (powyżej trzech),
  • infekcja HPV (głównie typu 16. i 18., które są przenoszone drogą płciową),
  • częste infekcje narządów rodnych,
  • doustna antykoncepcja (choć pogląd ten wiąże się z licznymi kontrowersjami),
  • palenie papierosów.

Objawy

Początkowe zmiany przedrakowe nie dają zwykle żadnych objawów, ale w miarę ich rozwoju, pacjentki mogą zaobserwować takie dolegliwości jak:

  • krwawienia z pochwy o nietypowej konsystencji lub kolorze, obfite, często szarawe upławy o nieprzyjemnym zapachu,
  • krwawienia między miesiączkami, po stosunku, wysiłku fizycznym, irygacji pochwy lub po badaniu ginekologicznym,
  • ból podczas stosunku,
  • dłuższe i obfitsze miesiączki,
  • krwawienia po przebytej menopauzie,
  • bóle podbrzusza lub w okolicy krzyżowo-lędźwiowej.

Leczenie

Wybór metody leczenia jest uzależniony głównie od wieku pacjentki i stadium zaawansowania choroby. Onkolog może zdecydować o leczeniu chirurgicznym (konizacja, amputacja szyjki, histerektomia), radio- i chemioterapii lub zastosować leczenie skojarzone.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość