Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Szałwia -zastosowanie i właściwości

Szałwia uprawiana jest w Polsce od kilkuset lat. Przypisywano jej zawsze duże właściwości lecznicze i uważano z lek uniwersalny. O szałwii powstało przysłowie "śmierć tego nie ubodzie, u kogo szałwia w ogrodzie".

Ziele to jest silnie rozgałęzioną krzewinką, dochodzącą do 60 cm wysokości, o dużych fiołkowych kwiatach i szarozielonych, kosmatych, jajowatych liściach. Liście wydzielają silny zapach, podobny do kamfory. Można uprawiać ją w ogrodzie, a w czasie silnych przymrozków zabezpieczyć przez przykrycie. Szałwia wymaga stanowiska słonecznego, osłoniętego, gleby żyznej, bogatej w wapń, średnio wilgotnej. Rozmnaża się z nasion, wysiewanych w marcu do skrzynek, lub też wegetatywnie, przez sadzenie zielonych pędów wierzchołkowych oraz przez podział dorosłych roślin. Liście zbiera się z roślin uprawianych już w pierwszym roku na jesieni, w drugi, i następnym, w maju i czerwcu przed zakwitnięciem, a następnie na jesieni, od września do przymrozków w dni pogodne, zaraz po obeschnięciu rosy. Liście suszy się rozłożone cienką warstwą w temperaturze do 35 stopni, przechowuje się w workach, w suchym pomieszczeniu.

Właściwości lecznicze

W liściach występuje olejek lotny, zawierający (tujon, pinen, cyneol, kamforę), garbniki, trójterpeny, gorycz pikrosalwina, witamina B1, kwas nikotynowy. Przetwory działają antyseptycznie, przeciwzapalnie, osłaniająco, przeciwcukrzycowo, wzmagają krwawienia miesiączkowe. Liście szałwii pobudzają wydzielanie soku żołądkowego, regulują perystaltykę jelit, łagodzą wzdęcia, bóle brzucha,zmniejszają biegunkę. Odwary obniżają poziom cukru we krwi - działanie przeciwcukrzycowe. Ma również zastosowanie w zaburzeniach wątrobowych i przy nadmiernym poceniu się. Zastosowanie zewnętrzne - do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych, w ropnym zapaleniu dziąseł, w postaci okładów na trudno gojące się rany.

Napar - łyżkę liści zalać szklanką wrzątku, pozostawić pod przykryciem 10 minut i odcedzić. Pić 2-4 razy dziennie po pół szklanki płynu.

Napar do użytku zewnętrznego - 2 łyżki liści zalać szklanką wrzątku, pozostawić pod przykryciem 10 minut i odcedzić. Używać do płukania lub okładów.

Uwaga!

Podawanie szałwii w zbyt dużych ilościach i przez dłuższy czas może wywołać nudności, wymioty itp. objawy.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. Justyna (Gość)

    szałwia jest też dobra w zastosowaniu przy hemoroidach zewnętrznych, saszetkę szałwii przez 5 min moczymy w ciepłej wodzie i potem przykładamy na obolały hemoroid i zostawiamy na noc , rano jak ręką odjął ;)

POLECAMY