Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Uczulenie na penicylinę

Antybiotyki oparte na penicylinie stanowią bardzo istotną i skuteczną grupę leków, toteż wystąpienie alergii może znacznie utrudnić życie nie tylko pacjentowi, ale także jego lekarzowi, który musi zastosować bezpieczniejszy, ale czasem mniej skuteczny środek. Jest tak na przykład w przypadku ciąży, kiedy antybiotyki oparte na różnych postaciach i pochodnych penicyliny są najbezpieczniejsze.

Tak naprawdę jednak, penicylina penicylinie nie równa. Osoba uczulona na ampicylinę niekoniecznie będzie miała również alergię na amoksycylinę czy inne półsyntetyczne penicyliny. Mimo tego jednak bezpieczniej jest ich nie stosować, a jeśli już, to pod bardzo ścisłą kontrolą lekarską.

Objawy uczulenia na penicylinę

Alergia na penicylinę, tak jak w przypadku uczuleń na inne leki, przeważnie daje objawy skórne:

pokrzywka – w przypadku iniekcji może wystąpić natychmiast, jeśli zaś przyjmowaliśmy lek w postaci pigułek, czas ten może być znacznie dłuższy. Charakteryzuje się powstawaniem obrzęków naczynioruchowych oraz bąbli – te drugie utrzymują się kilkanaście godzin.

Jeżeli opuchlizna obejmie drogi oddechowe, wystąpić mogą problemy z oddychaniem wymagające interwencji lekarskiej.

wysypki plamistogrudkowe – nie występują natychmiast, a dopiero po kilku dniach stosowania danego leku, przez co czasami nie są z nim od razu kojarzone. Ich wygląd też nie jest specyficzny, w przypadku wizyty u lekarza należy więc poinformować go, że przyjmuje się antybiotyk (i podać nazwę).

rumień wielopostaciowy – dość charakterystyczny dla penicyliny. Pojawia się zazwyczaj na rękach i nogach, choć może wystąpić również na tułowiu. Wykwity utrzymują się nawet przez kilka tygodni.

Uczulenie na penicylinę może się też jednak objawiać ogólnoustrojowo. Wystąpić może wówczas astma, skurcz oskrzeli bądź obrzęk krtani. Są niebezpieczne zwłaszcza u dzieci, ale nawet osoba dorosła nie powinna bezczynnie „czekać aż przejdzie”.

Wstrząs anafilaktyczny

Spotyka się go stosunkowo rzadko, jednak absolutnie nie można zlekceważyć pierwszych objawów! Wstrząs anafilaktyczny jest gwałtowną, ogólnoustrojową reakcją, która może skończyć się nawet śmiercią osoby uczulonej.

O wystąpieniu wstrząsu anafilaktycznego świadczą: swędzenie oraz rumień i pokrzywka całego ciała obrzęk twarzy i błon śluzowych jamy ustnej i przełyku duszności, napad astmy oskrzelowej obniżone ciśnienie tętnicze

W razie wystąpienia tych objawów konieczny jest pilny kontakt z lekarzem! Natychmiast trzeba też odstawić przyjmowany lek i poprosić o przepisanie innego.

Powyższe objawy są najczęstsze, co jednak nie oznacza, że jedyne – może rozwinąć się pełnoobjawowy zespół wstrząsu anafilaktycznego, dlatego nie wolno nigdy czekać z wezwaniem pomocy.

Tak zwany zespół pełnoobjawowy, groźny dla życia, obejmuje:

  • nagłe pogorszenie się samopoczucia
  • zblednięcie, osłabnięcie, mdłości i wymioty
  • swędzenie ciała, rozpoczynające się od stóp i dłoni
  • utrata przytomności
  • szybki i płytki oddech
  • obniżone ciśnienie tętnicze i niewyczuwalny lub bardzo słaby puls

Leczenie wstrząsu anafilaktycznego musi być natychmiastowe.

Profilaktyka

Podstawą w każdej alergii, jest unikanie substancji wywołującej objawy. Uczulenie na penicylinę nie jest wyjątkiem od tej zasady – zawsze trzeba poinformować o nim lekarza, zanim przepisze on nam jakikolwiek środek.

Można również zaopatrzyć się opaskę na rękę bądź tak zwany „nieśmiertelnik” z informacją, że jesteśmy uczuleni.

Jeżeli trzeba koniecznie podać penicylinę, stosuje się czasami odczulanie – jest to jednak ostateczność, ponieważ sam proces jest niebezpieczny i wymaga stałego, ścisłego nadzoru. Liczyć się trzeba z możliwością wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego. Ponieważ zaś mamy obecnie dość szerokie spektrum innych leków, odczulania praktycznie się już nie stosuje.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

POLECAMY