Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Zapalenie jelita grubego

Pacjentom, u których stwierdzono ostry przebieg zapalenia jelita grubego, grożą poważne powikłania takie jak stomia – chirurgiczne usunięcie końcowych fragmentów przewodu pokarmowego.

Przyczyny

Przyczyny zapalenia jelita nie zostały jeszcze do końca rozszyfrowane przez lekarzy, aczkolwiek uważa się, że mogą to być bakterie. Istotną rolę w rozwoju choroby mogą również odgrywać uwarunkowania genetyczne i obecność czynników wrodzonych. Znaczenie mają także czynniki psychiczne takie jak samopoczucie i stres. Wśród powodów wymienia się :

  • Skłonności odziedziczone po rodzicach
  • Wysoki stres i zaburzenia psychiczne
  • Bakterie i zakażenia układu pokarmowego
  • Spożywanie dużych ilości alkoholu i palenie papierosów
  • Nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu immunologicznego

Objawy

Podczas zapalenia jelita grubego występują objawy pozajelitowe takie jak zapalenie stawów oraz dolegliwości skórne (rumień guzowaty, piodermia zgorzelinowa) i oczne. Przyczyną większości powyższych objawów jest niepokojący stan śluzówki jelita grubego. Podczas zapalenia jelita grubego, w jego śluzówce tworzą się ubytki, które są powodem biegunki. Ponadto dochodzi do tzw. przesięku, spowodowanego przechodzeniem płynów do światła jelita. Wystąpić mogą problemy z formowaniem kału, a wszystko prowadzi do dyskomfortu w jamie brzusznej i bólu brzucha.

Symptomy wskazujące na wrzodziejące zapalenie jelita grubego:

  • Ból brzucha
  • Utrata wagi, uczucie osłabienia
  • Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej
  • Przewlekłe biegunki

Leczenie

Podczas aktywnej fazy zapalenia jelita grubego stosuje się leki działające przeciwzapalnie i immunosupresyjnie (hamują niekorzystne czynniki odpornościowe). Na początku kuracji choremu podaje się sterydy i aminosalicylany. W cięższych przypadkach podawane są dożylnie sterydy, a leki immunosupresyjne podaje się pacjentom, u których choroba wykazuje skłonności do nawrotów, oraz u których widoczne są odporności lub zależności wobec sterydów.

Zaleca się ciągłe przyjmowanie niektórych substancji takich jak mesalazyna i sulfasalazyna ze z względu na to, że redukują one ryzyko powstania nowotworu jelita grubego.

U pacjentów, u których leczenie farmakologiczne nie odniosło żadnych pozytywnych wyników, ostatecznym wyjściem jest tzw. kolektomia, czyli całkowite wycięcie jelita grubego, będącego ogniskiem choroby. Zabieg ten wykonuje się w obliczu następujących objawów:

  • Obfity krwotok
  • Rozdęcie lub przedziurawienie okrężnicy
  • Zapalenie otrzewnej
  • Gwałtownie przebieg zapalenia jelita grubego
  • Poważny stan pacjenta, który wyraźnie się nie poprawia w okresie tygodnia od rozpoczęcia leczenia farmakologicznego
  • Długotrwałe i ostrzejsze nawroty choroby, utrzymujące się nawet mimo stosowania odpowiednich lekarstw
  • Powikłania pozajelitowe (zgorzelinowe zapalenie skóry, choroby miąższu i przewodów żółciowych, niedokrwistość)
  • Powikłania kortykoterapii podczas sterydozależnej psotaci choroby

Podczas kolektomii razem z jelitem grubym usuwa się odbytnicę, co wymusza konieczność stworzenia stomii (zaszycie jelit i zbudowanie sztucznego ujścia dla mas kałowych w okolicy pępka).

Powikłania i nieleczenie

Do powikłań po zapaleniu jelita grubego zaliczamy polipowatość jelita grubego (występuje w około 13% przypadków), jest ona wynikiem poważnego uszczerbku w ciągłości błony śluzowej. Objawy tej dolegliwości mogą ujawnić się już podczas pierwszej fazy choroby, lecz dotyczy to tylko pacjentów, u których obserwujemy ciężki jej przebieg.

Kolejnym groźnym powikłaniem jest ostre rozdęcie okrężnicy, aczkolwiek występowanie jest stosunkowo rzadkie i dotyczy również tylko chorych z ciężkim przebiegiem choroby, u których dodatkowo choroba dotknęła całego jelita grubego. Przy rozszerzeniu okrężnicy może dojść do jej przedziurawienia.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. Kamila Konieczna (Gość)

    Ja znalazłam informacje, że na WZJG bardzo dobrze działa Immunomodulin. Czy ktoś z Was stosował?