Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Zapalenie pochwy

Zapalenie pochwy należy do najczęstszych problemów ginekologicznych, z którymi zmagają się kobiety na każdym etapie swojego życia. Jeśli zaobserwujesz u siebie niepokojące upławy lub świąd okolic intymnych nie zwlekaj – jak najszybciej udaj się do lekarza.

Zapalenie pochwy - charakterystyka

Zapalenie pochwy jest stanem, który pojawia się w chwili zaburzenia prawidłowej równowagi flory bakteryjnej okolic intymnych. Odpowiadają za nią pałeczki kwasu mlekowego, które dzięki wywoływaniu kwaśnego środowiska, zapobiegają rozwojowi drobnoustrojów. Charakterystycznymi objawami zapalenia są świąd, pieczenie, upławy o nieprzyjemnym zapachu i ból w trakcie lub po stosunku. Infekcje najczęściej są zaś spowodowane bakteriami, drożdżakami lub pierwotniakami.

Przyczyny zapalenia pochwy

Do zaburzeń flory bakteryjnej pochwy może doprowadzić:

  • stosowanie środków antykoncepcyjnych lub innej terapii hormonalnej
  • nieodpowiednia dieta obfitująca w cukier i tłuszcz, a jednocześnie uboga w witaminy zawarte w owocach i warzywach
  • nieodpowiednia higiena okolic intymnych (np. używanie nieodpowiedniego mydła, korzystanie ze wspólnych ręczników)
  • urazy mechaniczne (podczas stosunku, korzystanie z tamponów, irygacja pochwy)
  • osłabienie układu odpornościowego (przez stres, przemęczenie, ciążę)

Rodzaje infekcji pochwy i ich objawy

  • infekcje bakteryjne - tzw. waginoza bakteryjna – głównym objawem jest charakterystyczny rybi zapach okolic intymnych. Infekcjom bakteryjnym nie towarzyszy pieczenie i świąd, a upławy występują bardzo rzadko (są białe lub szarawe).
  • infekcja drożdżakowa (drożdżyca) – jest wywołana przez grzyby – głównymi objawami są świąd i pieczenie (nasilające się podczas kąpieli, oddawania moczu, leżeniu), zaczerwienienie pochwy, upławy o serowatej konsystencji i nieprzyjemnym zapachu.
  • rzęsistkowe zapalenie pochwy – wywoływane przez pierwotniaka - rzęsistka pochwowego. Najczęściej przebiega bezobjawowo, ale w zaawansowanym stadium wywołuje upławy o wodnistej konsystencji, nieprzyjemnym zapachu i szarozielonej barwie. Rzęsistkowi towarzyszy często również zaczerwienienie szyjki macicy, ból przy oddawaniu moczu, a w skrajnych przypadkach upławy są podbarwione krwią.

Czynniki zwiększające ryzyko pojawienia się stanu zapalnego

Zaburzeniom naturalnego, kwaśnego środowiska okolic intymnych (pH około 4) sprzyja:

  • terapia antybiotykowa
  • częste stosunki płciowe lub częste zmienianie partnerów
  • cukrzyca
  • otyłość
  • menopauza
  • palenie papierosów
  • ciąża
  • zaburzenia miesiączkowania
  • młody wiek kobiety
  • stosowanie wewnątrzmacicznej wkładki antykoncepcyjnej
  • stosowanie doustnej antykoncepcji lub innej terapii hormonalnej
  • używanie tamponów podczas miesiączki
  • stres, przemęczenie
  • osłabienie układu odpornościowego (także wrodzony lub nabyty niedobór odporności – np. HIV)
  • nadmierna higiena - zbyt częste płukanie okolic intymnych wodą (w tym irygacje pochwy)
  • zabiegi ginekologiczne
  • długotrwałe przyjmowanie leków na bazie sterydów
  • złe przyzwyczajenia dotyczące dbania o higienę (np. używanie wspólnych ręczników, korzystanie z publicznych toalet)

Diagnostyka i leczenie zapalenia pochwy

Rozpoznanie rodzaju zapalenia pochwy następuje podczas badania ginekologicznego. Kobieta opisuje lekarzowi odczuwane przez nią objawy, a ten z kolei pobiera wymaz z narządów rozrodczych i wysyła go do badań laboratoryjnych. W oparciu o ich wyniki ginekolog dobiera kurację dla pacjentki:

  • bakteryjne zapalenie pochwy

W leczeniu waginozy bakteryjnej lekarz najczęściej przepisuje leki miejscowe i antybiotyki. Do odbudowywania prawidłowej flory zaleca się również stosowanie probiotyków zawierających bakterie kwasu mlekowego. Jeżeli decydujesz się na stosowanie leków bez konsultacji z lekarzem - uważaj! Źle dobrane mogą pogorszyć twój stan, bowiem dostępne na rynku preparaty najczęściej działają jedynie na bakterie, jednocześnie wspomagając przy tym rozwój grzybów. A zakażenie drożdżakami zwykle współwystępuje z bakteryjnym. Dodatkowo pamiętaj, że leczenie zapalenia pochwy powinno objąć także twojego partnera (w celu uniknięcia nawrotów choroby).

Waginoza bakteryjna może prowadzić do różnego rodzaju powikłań – należą do nich zapalenia narządów miednicy mniejszej, zapalenia cewki moczowej, zwiększenie podatności na zakażenie wirusem HIV, a w skrajnych przypadkach nawet bezpłodność.

  • grzybicze zapalenie pochwy

Grzybicze zapalenie pochwy jest chorobą bardzo trudną do wyleczenia. Aby ją zdiagnozować, lekarz zleca badania laboratoryjne i w zależności od ich wyników dobiera odpowiednią kurację. Najczęściej owe badania polegają na bezpośrednim oglądzie mikroskopowym i wykonaniu posiewu pobranej próbki wydzieliny. Niekiedy ginekolog podejmuje również decyzję o wykonaniu tzw. antymikogramu. Za jego pomocą możliwe staje się dobranie leków, które w 100% zwalczą zakażenie.

W celu zwalczenia choroby, lekarz najczęściej przepisuje pacjentce tabletki dopochwowe, globulki, kremy, żele lub specjalne tampony. W zależności rodzaju kuracji terapia trwa od trzech do czternastu dni (w ostatnim czasie na rynku pojawiły się także leki stosowane jednorazowo). Niezależnie od sposobu leczenia pacjentkom zaleca się również dodatkowo korzystanie z doustnych probiotyków.

Uwaga! Tak samo, jak w przypadku zakażeń bakteryjnych, nie decydujmy się na zażywanie jakichkolwiek leków dostępnych bez recepty, bowiem mogą one jedynie pogorszyć naszą sytuację. Dodatkowo pamiętajmy, że terapii powinien się poddać również partner seksualny. Dzięki temu zmniejszymy ryzyko nawrotu choroby.

  • rzęsistkowica

Ten rodzaj zapalenia pochwy występuje znacznie rzadziej niż zakażenie bakteryjne czy grzybicze. Rzęsistkowica jest wywoływana przez pierwotniaka przenoszonego drogą płciową. W leczeniu najczęściej stosowanymi lekami są metronidazol i tinidazol. Uwaga! W przypadku zakażenia tym pierwotniakiem niezwykle istotne jest rozpoczęcie kuracji także przez partnera seksualnego.

Jak zapobiegać nawrotom choroby?

  • sprawdź poziom glukozy we krwi (w celu wykluczenia cukrzycy)
  • zrezygnuj ze stosowania hormonalnych preparatów antykoncepcyjnych
  • nie depiluj okolic intymnych
  • ogranicz stosowanie wkładek higienicznych i tamponów
  • noś luźną, bawełnianą bieliznę
  • stosuj doustne probiotyki
  • do utrzymywania higieny okolic intymnych używaj preparatów, które utrzymają prawidłowy poziom pH
  • unikaj basenów, sauny, solariów i publicznych toalet
  • używaj prezerwatyw i nie zmieniaj zbyt często partnerów seksualnych
  • poinformuj o chorobie partnera i razem rozpocznijcie leczenie
  • podmywaj się „od przodu do tyłu”
Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. sebunia (Gość)

    ja też przyjmuję probiotyki ,które dbają o florę bakteryjną,praktycznie caly czas jestem na probiotyku,lacibios-femina- ,bo po porodzie często łapię infekcję okolic intymnych,a najdziwniejsze jest to,że robiłam szczegółowe badania i nic niewłaściwego w nich nie wyszło

  2. Marek Sarzyński

    Może warto powtórzyć posiewy?

  3. anitab (Gość)

    Najważniejsze dziewczyny to właśnie trafić na naprawdę dobrego specjaliste. Ja mam takiego swojego lekarza, dr Jerzgo Jakubowicza w Krakowie i w sumie chodze regularnie na wizyty. Najwazniejsza jest profilaktyka.

  4. roxy25

    Dziewczyny moża taka banalna sprawa ale warto "wietrzyć" krocze. Ja np. spię bez bielizny a w ciągu dnia używam tylko bawełanianej bielizny. Przegrzewania tych miejsc sprzyja infekcjom.

  5. roxy25

    Też tak robię bo jednak sperma zaburza pH pochwya wtedy o infekcje nie trudno.

  6. Anna (Gość)

    Ja jem czosnek i sie nim lecze, bo ginekolodzy nie chca nas wyleczyc, bo kase na tym trzepia.

POLECAMY