Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Zespół cieśni nadgarstka

Zespół cieśni nadgarstka to bolesne schorzenie będące skutkiem zwężenia kanału nadgarstka i ucisku na biegnący w nim nerw pośrodkowy. W konsekwencji obrzęku zapalnego nerwu lub tkanek otaczających, pojawia się charakterystyczne dolegliwości w obrębie nadgarstka i dłoni. Dolegliwość częściej diagnozuje się u kobiet.

Objawy

Objawy mają charakter nasilający się i stopniowo zaczynają utrudniać wykonywanie codziennych czynności (otworzenie słoika, utrzymanie pióra, uścisk dłoni). W 50% przypadków wymagają ostatecznie interwencji chirurgicznej, jednak należy pamiętać, że jedynie wcześnie przeprowadzone leczenie daje szansę na całkowite odwrócenie objawów. Zaniepokoić powinno:

  • mrowienie w nadgarstku i w okolicy kciuka (początkowo głównie po przebudzeniu),
  • mrowienie palca wskazującego, środkowego i serdecznego,
  • ból nadgarstka i dłoni (nawet w spoczynku),
  • nasilenie objawów przy zgięciu nadgarstka (np. podczas prowadzenia samochodu) i uniesieniu ręki
  • osłabienie chwytu, niemożność zaciśnięcia dłoni w pięść, wypadanie przedmiotów z dłoni.

Przyczyny

Wśród czynników sprzyjających zwężeniu kanału nadgarstka i występowaniu dolegliwości, oprócz wrodzonego zwężenia kanału nadgarstka, wymienia się:

  • wykonywanie pracy sprzyjającej wygięciu nadgarstków i mikrourazom na skutek wibracji (krawiectwo, praca na komputerze, praca młotem pneumatycznym),
  • uprawianie sportów, w których dochodzi do przeciążenia mięśni zginaczy palców (tenis, badminton, squash, gimnastyka, kolarstwo),
  • choroby o podłożu reumatoidalnym,
  • ciążę,
  • cukrzyca.

Leczenie

Zmiany w strukturze nerwu są odwracalne w początkowym stadium choroby, ale utrzymująca się neuropatia może doprowadzić do trwałych uszkodzeń, dlatego po zauważeniu opisanych objawów należy natychmiast zgłosić się do neurologa.

Leczenie zachowawcze ogranicza się do przyjmowania witaminy B6, iniekcji kortykosteroidów oraz odciążenia dłoni, na przykład poprzez unieruchomienie nadgarstka łuską gipsową.

Pomocna może być też fizykoterapia. W większości przypadków zaleca się jednak leczenie operacyjne, wykonywane w znieczuleniu miejscowym techniką otwartą lub endoskopową (w zależności od placówki).

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość