Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Ziele babki

Ziele to znane było już w starożytności jako lek - panaceum. Zalecano je aż w 24 chorobach. Znamy je pod różnymi nazwami: babka lancetowata, babka zwyczajna, szerokolistna, pospolita, podróżnik.

Charakterystyka

Babka lancetowata ma liście wąskie, gładkie, ciemnozielone, zebrane w różyczkę. Babka szerokolistna - szerokie i błyszczące. Kwiaty drobne, różowobrunatne, z długimi, żółtymi pręcikami, przypominające kłos. Obydwa gatunki są powszechnie spotykane na łąkach, polach, przydrożach. Często jest traktowana jako chwast. zbieramy ją w okresie kwitnienia, od maja do sierpnia. Liście zrywamy z ogonkami tuz przy ziemi. Suszymy w cieniu, w miejscach przewiewnych. Surowiec bardzo łatwo może ulec zaparzeniu się i czernieje. Dlatego suszymy go rozkładając liście cienką warstwą.

Właściwości

Surowcem leczniczym są liście. zawierają one glukozyd, flawonoidy, garbniki, witaminę C i sole mineralne. Mają działanie wykrztuśne, leczniczo na przewód pokarmowy, a zewnętrznie przeciwzapalnie i bakteriobójczo.

Używano jej do okładów w miejsca ukąszenia przez żmiję. Kiedyś w medycynie ludowej stosowano babkę jako lek wewnętrzny w postaci soku ze świeżych liści, a przy użyciu zewnętrznym, po zmieszaniu z białkiem jaja.

Obecnie babkę stosuje się jako lek pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, osłaniający w chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy, w stanach zapalnych błony śluzowej dróg oddechowych, szczególnie u dzieci z zalegającą wydzieliną i utrudnionym odkrztuszaniem.

Zewnętrznie używa się babkę do okładów trudno gojących się ran, oparzeń, przy owrzodzeniach, do obmywań w stanach zapalnych sromu oraz na miejsca ukąszeń owadów, czyraków, również do przemywania oczu w zapaleniu spojówek.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość