Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Złamanie nadgarstka

Choć mogłoby się wydawać, że nadgarstek nie pełni w ciele istotnej funkcji, w rzeczywistości jest zupełnie inaczej. To właśnie dzięki niemu możemy poruszać dłonią, a tym samym jego złamanie może stanowić dla nas nie lada problem.

Charakterystyka złamania kości nadgarstka

Nadgarstek zbudowany jest aż z ośmiu kości, które układają się w dwa rzędy. Do złamania dochodzi najczęściej w:

  • kości łódeczkowatej – sąsiaduje ona z końcem kości promieniowej po stronie kciuka. Do złamania dochodzi najczęściej przez upadek na wyprostowaną dłoń lub towarzysząco w złamaniu Colles’a. Uraz tej części nadgarstka zwykle występuje u ludzi młodych.

Złamanie kości łódeczkowatej jest bardzo ciężkie do rozpoznania - nawet na zdjęciu RTG. Z tego powodu uraz ten jest obarczony dużym ryzykiem wystąpienia stawu rzekomego lub innych zwyrodnień (w takim wypadku konieczne jest podjęcie leczenia operacyjnego). Jeżeli złamanie zostanie szybko rozpoznane, unieruchomieniu podlega cała dłoń wraz z kciukiem.

  • dalszej nasadzie kości promieniowej – kością promieniową jest ta, która leży po stronie kciuka. Miejscem, w którym najczęściej dochodzi do złamania jest odcinek leżący około dwóch i pół centymetra od stawu nadgarstka. Najczęściej przybiera ono formę złamania Colles’a.

Do złamania Colles’a dochodzi najczęściej przez upadek na zgiętą dłoń, zwykle u osób powyżej 65 roku życia, które cierpią na osteoporozę. Jest ono często spotykane również jako następstwo uprawiania sportów zimowych, kontaktowych lub za sprawą nieudanej jazdy na deskorolce czy rolkach.

Uwaga! Złamania dalszej nasady kości promieniowej są bardzo poważnym urazem, które może pozostawić trwałe ograniczenie w ruchomości nadgarstka. Objawy złamania dalszej nasady kości promieniowej:

Bagnetowaty kształt ręki

Trudności w poruszaniu nadgarstkiem lub jego zupełna nieruchomość

Obrzęk i krwiak w miejscu urazu

  • kości półksiężycowatej – w przypadku tej części nadgarstka zwykle mamy do czynienia ze zwichnięciem, nie złamaniem.

Zwichnięcie kości nadgarstka

Nieraz zwykły, niewinny upadek może zakończyć się zwichnięciem nadgarstka. W tym wypadku podczas rekonwalescencji unieruchomieniu podlega cała ręka wraz z kciukiem. Jeżeli schorzenie to zostanie zaniedbane, bardzo prawdopodobne staje się wystąpienie pourazowego, przewlekłego zespołu zapalnego. Objawia się on silnymi bólami trudnymi, które należy leczyć za pomocą długiej rehabilitacji. W przypadku zbyt wczesnej rezygnacji z ćwiczeń, bóle te mogą zostać naszymi towarzyszami nawet do końca życia.

Objawy złamania nadgarstka

  • Ból i obrzęk u podstawy kciuka
  • Ból towarzyszący próbom wyprostowania nadgarstka

Leczenie złamanego nadgarstka i rehabilitacja

Złamanie nadgarstka bez przemieszczenia leczy się poprzez jego unieruchomienie za pomocą opatrunku gipsowego (na okres od trzech do czterech tygodni). W przypadku złamania z przemieszczeniem konieczne jest podjęcie leczenia operacyjnego, które ma na celu nastawienie odłamów kości. Po zabiegu nadgarstek jest umieszczany w gipsie na okres od czterech do siedmiu tygodni (takiego leczenia wymaga najczęściej złamanie dalszej nasady kości promieniowej). W okresie, w którym nadgarstek jest w gipsie, pacjent musi pamiętać o systematycznym wykonywaniu ruchów palcami oraz stawem łokciowym i barkowym.

Po zakończeniu okresu zrastania się kości, zarówno w przypadku pacjentów ze skręceniem, jak i ze złamaniem kości nadgarstka, konieczne jest podjęcie rehabilitacji. Ma ona na celu pobudzanie ukrwienia i złagodzenie bólu pourazowego. Polega ona zwykle na stopniowym uruchamianiu stawu wraz z jednoczesnym zwiększaniem obciążenia nadgarstka. Aby efekty rehabilitacji były jednak widoczne, musi upłynąć sporo czasu.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. Aneta Kruczek (Gość)

    złamanie nadgarstka z przemieszczeniem
    jest bardzo bolesne
     

  2. Gina (Gość)

    Złamanie dalszej części nasady kości promieniowej i kości łudeczkowatej w jednym również bardzo bolsne :/

POLECAMY