Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Złamanie obojczyka

Złamanie obojczyka najczęściej dotyka dzieci podczas porodu lub osoby młode, które uprawiają sport. Choć zwykle goi się stosunkowo szybko, czasem może doprowadzić do uszkodzenia tętnicy lub całego barku.

Charakterystyka złamania obojczyka

Ten rodzaj złamania powstaje najczęściej z przyczyn pośrednich - na skutek upadku na bark lub na wyprostowaną, wyciągniętą rękę. Znacznie rzadziej dochodzi do niego poprzez bezpośrednie uderzenie w kość obojczykową. Najczęściej pęka ona w miejscu, w którym jest najbardziej wygięta do przodu. Złamanie często występuje również na skutek powikłań porodowych u dziecka.

Objawy złamania

  • Bolesność i obrzęk miejsca znajdującego się powyżej złamania
  • Opuchlizna
  • Ból podczas poruszania kończyną
  • Widoczne przemieszczenie (zniekształcenie) obojczyka
  • Przy uciskaniu miejsca złamania wyczuwalne przesuwanie się i tarcie odłamów kości
  • Trudności w unoszeniu kończyny

Leczenie złamania obojczyka

  • Nieoperacyjne

Po zastosowaniu znieczulenia miejscowego u pacjenta, kości obojczykowa zostaje unieruchomiona za pomocą tzw. opatrunku ósemkowego (plecakowego). Dzięki niemu możliwe staje się stopniowe nastawianie odłamów kości obojczykowej, które odprysły na skutek urazu. W takim przypadku konieczne jest zapewnienie stałej kontroli lekarskiej (co kilka dni), bowiem istnieje ryzyko wystąpienia zaburzeń krążenia.

Ból i obrzęk w miejscu pęknięcia powinny zacząć ustępować w przeciągu od dwóch do czterech tygodni, zaś sam opatrunek ósemkowy należy nosić przez około półtora miesiąca. Jeżeli pacjent odczuwa dyskomfort związany z taką forma leczenia, może poprosić lekarza o założenie gipsowego opatrunku Dessaulta lub specjalnej kamizelki ortopedycznej. W przypadku tego złamania zaleca się jak najszybsze rozpoczęcie rehabilitacji.

  • Operacyjne

Leczenie operacyjne kości obojczykowej zaleca się w przypadku wystąpienia złamań otwartych, zagrażających uszkodzeniem lub przerwaniem skóry, obarczonych uszkodzeniem naczyń i nerwów, w przypadku niestabilnego złamania skośnego, które może skutkować nieprawidłowym zrostem w tradycyjnym unieruchomieniu oraz przy wystąpieniu innych, jednoczesnych pęknięć innych części kości. Gojenie się tych rodzajów złamań kości trwa zazwyczaj od czterech do ośmiu tygodni.

Uwaga! Jeżeli po upływie ośmiu tygodni od złamania ból i obrzęk nie ustępuje, zgłoś się do lekarza. Może być to spowodowane nieprawidłowym zrastaniem się kości.

Powikłania związane ze złamaniem obojczyka

Czasami zdarza się, że na skutek złamania kości obojczykowej dochodzi jednocześnie do uszkodzenia splotu barkowego lub tętnicy podobojczykowej. Ten ostatni rodzaj powikłania jest niezwykle groźny dla życia pacjenta, bowiem odłamki kości mogą doprowadzić do krwotoku wewnętrznego. Z tego powodu, zanim lekarz zdiagnozuje rodzaj złamania, należy unieruchomić bark poprzez podwieszenie ręki na temblaku lub obandażowanie jej (kończyna musi być zgięta w łokciu). Dzięki temu działaniu odłamy kości nie przesuwają się, a tym samym ból odczuwany przez chorego jest mniejszy.

Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. terka (Gość)

    Jak macie problemy po złamaniu kości lub ze ścięgnem czy kręgosłupem - polecam pomoc
    pani Jaksim "Serwinka" z Tarła k/Lubartowa. Rewelacyjnie nastawia (wraz z córką
    Małgosią) opatruje i rehabilituje. Proszę wierzyć, że naprawia to, co
    zepsują lekarze (którzy też z jej pomocy niejednokrotnie korzystają. Przysłowiowa deska ratunku - to "Serwinka" z Tarła.

    Potrzebujących jest b. dużo, przyjeżdżają z różnych stron, z bliska i z daleka, kolejki ogrome - leczy za "co łaska"

    od g. 7 nawet do 20-tej oprócz piatków, sobót, świąt, rekolekcji.