Złamanie penisa polega na przerwaniu ciągłości tkanek i naczyń krwionośnych ciał jamistych, które budują ten narząd (złamanie proste). Choć powszechnie jest ono nazywane „złamaniem”, w rzeczywistości nie dochodzi w nim do pęknięcia żadnej kości (bo kość prącia nie istnieje). W przypadku uszkodzenia błony ciała jamistego często współwystępuje również uszkodzenie cewki moczowej, które grozi wstrzymaniem moczu (złamanie skomplikowane).

Błona biaława, która otacza dwa ciała jamiste budujące penisa ma zwykle około dwóch milimetrów grubości. Choć jest ona niezwykle wytrzymała, podczas wzwodu zmniejsza swoja grubość do zaledwie połowy milimetra, przez co traci swoją elastyczność. Właśnie z tego powodu, jeżeli podczas współżycia dochodzi do urazu, jest narażona na pęknięcie.

Do złamania penisa najczęściej dochodzi podczas współżycia w pozycji na jeźdźca. Dlaczego? Bowiem partnerka może narzucić wtedy mężczyźnie zbyt gwałtowne ruchy, których on nie ma możliwości kontrolować. Choć istnieje ryzyko takiego urazu, nie popadajmy jednak w panikę – do złamania prącia dochodzi bardzo rzadko (do tej pory opisano zaledwie około stu takich przypadków).

Jeżeli doszło do złamania penisa, chorego należy jak najszybciej skierować na salę operacyjną w celu zszycia przerwanych osłonek białawych oraz – jeśli wystąpił uraz cewki moczowej – w celu jej zoperowania. Zabieg chirurgiczny polega przede wszystkim na usunięciu powstałego krwiaka. Zanim jednak lekarz przystąpi do operacji, najpierw unieruchamia penisa za pomocą opatrunku uciskowego, obkłada go lodem, a pacjentowi podaje leki uspokajające. Jeżeli złamanie nie jest poważne, czasami wystarczy nałożenie na penisa specjalnego opatrunku oraz podanie antybiotyków.