Rozróżniamy cztery odmiany czerniaka:

• Taki, który rozwija się z płaskich, nieowłosionych znamion skórnych. Występuje najczęściej u kobiet w wieku średnim. Tworzy nierównomiernie przebarwioną plamę, z nieregularnymi drobnymi uwypukleniami o nierównych zarysach. Rozwój jego może trwać nawet kilka lat.

• Drugą odmianą jest czerniak, który wychodzi z plam soczewicowatych, stosunkowo łagodny, rozwija się wiele lat, głownie u osób starszych. Rozpoznajemy go po plamach w kolorze kawy z mlekiem, o nieregularnych zarysach i nierównym przebarwieniu. Pierwszym sygnałem zezłośliwienia jest powstawanie wyczuwalnych guzków.

• Czerniak guzkowaty - to bardzo szybko rozwijający się guzek, który ulega owrzodzeniu. Najczęściej usytuowany jest na głowie, plecach i karku i częściej występuje u mężczyzn. Jest on bardzo groźny, dość szybko daje przerzuty. Umieralność na niego mimo leczenia, w ciągu pięciu lat daje tylko 30% pacjentom.

• Czerniak bezbarwnikowy jest odmianą najgroźniejszą, ale na szczęście rzadką. Komórki nowotworowe są tak złośliwe, że nie potrafią wytwarzać melaniny.

U osób młody czerniak najczęściej pojawia się na klatce piersiowej - u mężczyzn lub na dolnych partiach nóg - u kobiet. U osób starszych nowotwór wybrał sobie twarz. Nie oznacza to jednak, że nie może rozwinąć się na innych częściach ciała. Bardzo ważna jest stała kontrola skóry, zwłaszcza znamion. Na słońce wychodzimy posmarowani kremami z filtrem przeciw UVB i UVA.

Niepokojącymi objawami są:

• pojawienie się czerwonej obwódki
• powiększenie się znamienia i sączące owrzodzenia w jego obrębie
• brodawkowaty przerost powierzchni znamienia
• świąd skóry w jego pobliżu

Leczenie czerniaka wymaga leczenia chirurgicznego i chemioterapii.