Rozmiar tekstu: pomniejsz tekst resetuj tekst powiększ tekst drukuj

Znieczulenie miejscowe

Znieczulenie miejscowe jest najczęstszym rodzajem znieczulenia stosowanym w stomatologii oraz w badaniach diagnostycznych. To właśnie dzięki niemu możliwe jest bezbolesne wyrwanie zęba lub przeprowadzenie skomplikowanych badań - takich jak np. bronchoskopia.

Na czym polega znieczulenie miejscowe?

Znieczuleniem miejscowym nazywamy stosowaną w anestezjologii metodę blokowania bólu, do którego dochodzi podczas zabiegów chirurgicznych, stomatologicznych lub diagnostycznych. Polega ono na chwilowym przerwaniu połączeń nerwowych w części ciała podlegającej interwencji lekarskiej. Pacjent w tym czasie jest w pełni świadomy, ale nie odczuwa doskwierającego bólu.

Znieczulenie miejscowe umożliwia współpracę z pacjentem, która nieraz jest konieczna podczas wykonywania niektórych zabiegów. Przeprowadza je lekarz wykonujący badanie, a wraz z nim może aplikować również środki uspokajające.

Wskazania do przeprowadzenia znieczulenia miejscowego

  • Wziernikowanie pęcherza moczowego i moczowodów
  • Wziernikowanie żołądka i jelit
  • Biopsje narządów wewnętrznych
  • Punkcja lędźwiowa (przy konieczności pobrania płynu mózgowo-rdzeniowego)
  • Punkcja opłucnej
  • Angiografia naczyń obwodowych
  • Angiokardiografia
  • Cewnikowanie serca
  • Elektrokardiografia śródsercowa
  • Bronchoskopia

Przed znieczuleniem miejscowym

Przed wykonaniem znieczulenia lekarz szczegółowo zapoznaje się ze stanem zdrowia pacjenta (głównie na podstawie przeprowadzonego wywiadu oraz dostępnej dokumentacji medycznej). Czasami może także zlecić wykonanie morfologii krwi, RTG klatki piersiowej lub EKG (zwykle u osób po pięćdziesiątym roku życia).

Jak przygotować się do znieczulenia miejscowego?

Przed znieczuleniem miejscowym zaleca się zrezygnowanie z przyjmowania pokarmów i płynów przez co najmniej sześć godzin przed badaniem. Dlaczego? Bo podczas zabiegu może zajść konieczność zmiany rodzaju znieczulenia na ogólne.

Rodzaje znieczulenie miejscowego

Do najczęstszych rodzajów znieczulenia miejscowego należy znieczulenie powierzchniowe lub nasiękowe. Powierzchniowe polega na zastosowaniu w miejscu podlegającemu badaniu specjalnych aerozolów lub żelów, które niwelują w tym miejscu ból. Znieczulenie nasiękowe polega zaś na wstrzyknięciu w wybrane miejsce – po wcześniejszym jego zdezynfekowaniu - środka znieczulającego w formie płynu.

Jeżeli podczas wykonywania zabiegu u pacjenta wystąpi ból, lekarz zwiększa dawkę środka znieczulającego i ponownie go aplikuje. Bezpośrednio po badaniu wymagającym zastosowania znieczulenia miejscowego – o ile lekarz nie zaleci inaczej - pacjent może spożywać pokarmy i napoje.

Powikłania po znieczuleniu miejscowym

  • Wystąpienie plam w miejscu, które było znieczulane
  • Uszkodzenie struktur nerwowych (zdarza się niezwykle rzadko)
  • Napad drgawek spowodowany przedawkowaniem środka znieczulającego
  • Podanie środka znieczulającego do innych części ciała, niż podlegających zabiegowi
  • Przy znieczuleniu okolic kończyn górnych – czasowe powstanie odmy opłucnowej, poszerzenie jednej ze źrenic lub chwilowe opadanie powieki
Komentarze
Dodaj komentarz

Odpowiadasz jako: Gość

  1. KOLANOSKOPIA (Gość)

    Czym dają ci znieczulenie? Czy boli:?